PUIK COLUMN
![](../__@_@__images@_/v1_puik_column_foto_sjoerd_van_leipsig.47b7a7fb6814.png)
Sjoerd van Leipsig
9/11 (nine-eleven)
Het is 11 september precies 10:00 uur als ik met schrijven van deze column start. Precies 1,5 uur en 18 jaar geleden vloog er een vliegtuig in de eerste van beide Twin Towers van het World Trade Center in New York. Snel genoeg werd duidelijk dat er in totaliteit vier vliegtuigen betrokken waren bij deze laffe aanslag. Met 2.996 doden en 6.291 gewonden uit 90 verschillende landen werd dit de grootste terroristische aanslag in onze geschiedenis.
11 september
Soms moet je even stilstaan bij dingen die gebeurd zijn en besef ik dat zelfs ook na 18 jaar dat dit bij mij nog steeds helder op het netvlies staat. Iedere keer als het 11 september is denk ik weer terug aan die bewuste ochtend.
Waar was je toen? Dit geldt niet alleen voor ‘nine-eleven’, maar ook bij de moordaanslagen op Pim Fortuin en Theo van Gogh en andere historische gebeurtenissen, vragen mensen zich later af waar ze toen mee bezig waren. Ik zelf had op 9/11 een vroege dienst; toen ik naar huis reed hoorde ik niet het actuele nieuws uit mijn autoradio, maar speelde de minidiscspeler mijn eigen samengestelde mix van verschillende soorten muziek. Kortom, in onwetendheid kwam ik na twintig minuten thuis en stond, ook bij ons, de tv aan. Daar zag ik één van de twee vliegtuigen in de South Tower van het World Trade Centre vliegen.
De harde realiteit
Mijn eerste gedachten zagen een ‘trailer’ van een nieuwe Amerikaanse actiefilm. Ik kwam er echter al snel achter dat dit helaas geen fictie was. Het was de harde realiteit. Op dat moment voelde ik mij... ja hoe voelde ik mij eigenlijk... leeg, bah, boos, kwetsbaar, alle emoties kwamen toen en ook nu nog bij het terugzien naar boven. Dit wordt ook nog eens versterkt als je daarna mensen van honderden meters hoog uit een gebouw ziet springen. Mensen zoals jij en ik, die geen andere uitweg meer zien dan een letterlijke en figuurlijke vlucht vanaf één van de brandende etages. Dit kan toch niet waar zijn, wie doet nu zoiets verschrikkelijks?
Nine-eleven heeft ons doen beseffen dat absurde zaken die op het witte doek
thuishoren ook echt kunnen gebeuren.
Complottheorieën
Na deze aanslagen volgden al snel allerlei theorieën maar werd Al Qaida al vroegtijdig verantwoordelijk gehouden. Er volgde een klopjacht op Osama bin Laden waarvan we het resultaat allemaal kennen. Desalniettemin bleef ik geïnteresseerd in al die complottheorieën die weken na deze gebeurtenis naar buiten kwamen of juist niet naar buiten kamen. De documentaire die niet uitgezonden mocht worden; de aannemers en hulpverleners die vriendelijk toch dringend verzocht werden om hun mond te houden. Kortom, de politieke oorlog eromheen.
Ik was stomverbaasd hoe deze theorieën na jaren alsnog naar buiten kwamen, laat staan de resultaten van deze gedachtes. Er werden zogenaamde keiharde bewijzen gevonden die deze aanslag in een keer heel anders lieten uitzien. Zou het allemaal waar zijn of is de complottheorie een complottheorie? Persoonlijk denk ik dat niemand van de nabestaanden hierop zaten te wachten. Verschillende waarheden bestaan niet, wel een niet volledige waarheid.
Doofpot
Vervolgens bestaat er dan zoiets als een doofpot. Deze pot wordt volgestopt met gevoelens, bewijzen, ideeën en gedachten. En deze pot zal nooit meer worden opengemaakt. Die wordt goed bewaakt door... tja wie zal het zeggen.
Feit blijft dat er iedere dag mensen om het leven komen die daar niet op zaten te wachten. Iedere dag worden door complottheorieën in de vorm van aanslagen, mensen van deze aardbol naar een hoger torentje gebracht, de fictieve ‘Twin Tower’. Dit is helaas de realiteit waarin we leven. Nine-eleven heeft ons doen beseffen dat absurde zaken die op het witte doek thuishoren ook echt kunnen gebeuren. En het gebeurde na 9/11 vaker dan ooit met weer vele slachtoffers. Gelukkig worden veel aanslagen verijdeld en is de angst voor een aanslag een stukje kleiner. Echter op de vraag gaan wij dit ooit meemaken? Ik zou zeggen: ‘Ja, maar we weten niet wanneer’.
Nu 11 september 2019 10:35 is het rustig, tenminste bij ons thuis. Ik heb weer even teruggedacht aan 18 jaar en 2 uur geleden. De Twin Tower staat nu hoger in de wolken dan ooit tevoren met al die mensen die niet meer naar beneden komen, blijft hij in een hele grote doofpot zitten.